"IK PROBEER TE DOEN WAT IK KAN OM JONGEREN TE BETREKKEN."

Marijn Bosman (35) is sinds 2014 raadslid voor D66 in de gemeenteraad van Amsterdam. Ze is woordvoerder Duurzaamheid en Openbare Ruimte, en werkt keihard om zoveel mogelijk voor elkaar te krijgen in de stad. Als aanstormend politiek talent zou het zomaar kunnen dat we haar in de toekomst in Den Haag zien, maar voorlopig vindt ze het nog veel te leuk in de gemeentepolitiek. Ze vertelt mij (in twee delen) alles over het wel en wee van haar leven als jonge politica.

Door: Susan Nortier

-deel 1-

Ik vraag Marijn wanneer ze bij D66 betrokken raakte. Ze vertelt dat zij een van de vele jongeren is die zich aansloten bij de partij en hoe dat komt.

“D66 stond er heel slecht voor in 2006 en toen kwam Alexander Pechtold in de Tweede Kamer, en hij was heel actief. Wilders kwam tegelijk in de Kamer en Pechtold bestreed hem voortdurend en kwam stevig op tegen discriminatie. De vijf kabinetten Balkenende maakten alleen maar afspraken die bestonden uit “laten we dit maar niet veranderen.” Er was eigenlijk alleen maar stilstand, ook toen de financiële en economische crises eraan kwamen. De coalitie CDA, PvdA en ChristenUnie had een focus op het traditionele gezin, maar volgens D66 kan een gezin ook - bij wijze van spreken - uit twee vaders en een moeder bestaan. Die progressieve houding trok ontzettend veel jongeren tussen de 25 en de 35 jaar aan en de partij is toen heel snel gegroeid. Die jongeren dachten: dit is onze tijd, we vinden dit belangrijk en we willen graag iets doen. In 2008 is Route66 opgezet waarvoor twintig talentvolle jongeren uit D66 werden geselecteerd. Ik ben in 2010 Route66 gaan doen. Elke maand organiseer je lezingen of workshops en daarnaast fungeer je als een soort projectgroepje voor de partij en ben je overal inzetbaar.”

Marijn vindt het heel goed dat D66 zo inzet op het betrekken van jonge mensen bij de politiek. Jongeren voelen zich minder aangetrokken tot de politiek, dat werd ook tijdens Brexit pijnlijk duidelijk.

“Als je kijkt naar Brexit dan zie je dat vooral de jonge mensen in de EU wilden blijven maar niet gingen stemmen. Een van de verklaringen is dat de politiek jongeren minder aanspreekt. Laatst was ik uitgenodigd bij een lezing over generatieverschillen. Daar werd verteld dat mensen tot 35 heel erg worden gedreven door waarden en niet door status, terwijl alle politieke leiders zijn gericht op rationele oplossingen en niet op waarden-gedreven oplossingen. Dat is een andere verklaring voor Brexit; politiek spreekt jongeren minder aan omdat het zo rationeel is. Politici denken ‘als we de wet veranderen, dan komen er meer banen en contracten.’ Maar niet alle jongeren denken zo, ze willen wel een inkomen en waarde toevoegen. Ik ken jonge mensen die ’s ochtends achter de bar in de Coffee Company werken en ’s middags doen ze freelance opdrachten hier en daar.”

Marijn vindt het belangrijk dat jongeren meer vertrouwen krijgen in de politiek en dat ze betrokken raken.

“Ik werk graag aan dat vertrouwen in de politiek. Ik probeer te doen wat ik kan om jongeren bij de politiek te betrekken. Op de Vrije Universiteit begeleid ik als alumnus een groepje studenten met diverse achtergronden die de arbeidsmarkt opgaan. Ik kan ze dan direct vertellen over de politiek. Op de Hogeschool van Amsterdam geef ik college over politiek aan studenten bedrijfskunde en ik begeleid werkgroepjes die projecten in de gemeente doen, over bijvoorbeeld elektrische auto’s of de relatie tussen toeristen en afval. Die studenten vertelden achteraf dat ze het veel minder stoffig vonden dan ze van tevoren hadden gedacht. Ik probeer iedereen duidelijk te maken dat het belangrijk is om betrokken te zijn en dat je altijd iets kan doen en je kan verbinden met je omgeving.”

Marijns maatschappelijke betrokkenheid en pro-actieve instelling zat er van jongs af aan al in.

“Ik kom uit de omgeving van Haarlem uit een progressief nest. Niet dat we het de hele tijd over politiek hebben, maar mijn ouders werken beiden full-time en zijn enorm maatschappelijk betrokken. Ik heb betrokkenheid en bezig zijn met anderen wel een beetje meegekregen van thuis. Het tot actie komen zat er al vroeg in. Toen ik een klein meisje was zat ik op school in allerlei clubjes, we verzorgden bijvoorbeeld gewonde muizen die we afpakten van de kat. Ik heb zelfs toen ik een jaar of 8 was, de anti-jongensclub opgericht, een vroege feministe was ik. Daar hadden we ook een lied bij, dat heb ik toen nog opgeschreven in mijn schrift. Ik weet ook nog wat de tekst was: ‘jongens zijn brutaal, jongens maken veel kabaal, jongens zijn het niet helemaal’ (lacht). Inmiddels ben ik ouder en vind ik jongens leuker dan muizen, haha. Ik was wel een regelaar en de oprichter van dat soort clubjes, ik bepaalde wat iedereen moest doen, dat was wel altijd zo.”

Als ik Marijn vraag hoe ze tot het besluit kwam om politiek actief te worden, vertelt ze over de bijzondere aanleiding hiervoor.

“Ik heb in 2006 onderzoek voor mijn scriptie gedaan over natuurbescherming in Zuid-Afrika. Niet per se vanuit maatschappelijke betrokkenheid, maar ook omdat ik heel erg van surfen hou en dat kan daar heel goed. Maar het was heel indrukwekkend daar want de Apartheid is pas in 1994 afgeschaft, dus het is allemaal vrij kortgeleden. Die ontzettende segregatie en vooral die agressiviteit tegenover elkaar, dat ken je gewoon echt niet in Nederland. Ik raakte daar met veel mensen in gesprek waaraan ik vroeg “zaten jullie dan in het verzet?”, en eigenlijk zei vrijwel iedereen “nee ik deed eigenlijk helemaal niks.” Dat verbaasde me toen heel erg. Ze zeiden wel “wij waren natuurlijk ook niet voor Apartheid en wij wilden ook verandering, maar je hoeft toch niet politiek betrokken te zijn. Er is ook vast iets in Nederland waar jij het niet mee eens bent, en jij bent ook niet politiek betrokken.” Toen bedacht ik me dat ze eigenlijk gelijk hebben. En ik wilde niet dat het zo werkt, dat je zomaar je verantwoordelijkheid van je af kan schudden.”

Marijn vertelt hoe ze het van vers D66 lid tot gemeenteraadslid van Amsterdam heeft geschopt.

“Toen ik besloot dat ik echt politiek iets wilde doen, ben ik lid geworden van D66. In het begin ga je een keer naar een bijeenkomst en dan weet je het ook niet allemaal, maar op een gegeven moment ontmoet je een paar mensen en dan ga je zelf een plannetje maken wat je kunt doen. Ik mocht toen al vrij snel Route66 doen en toen is het balletje gaan rollen. Daarna heb ik meegeschreven aan het verkiezingsprogramma van Amsterdam en me kandidaat gesteld voor de gemeenteraad. Ik werd verkozen en dat was wel heel bijzonder, want je krijgt direct veel verantwoordelijkheid.”

Marijns portefeuille bevat onder meer duurzaamheid in Amsterdam. Hoewel het geen sexy onderwerp lijkt, is het razend interessant en doet ze er alles aan om dingen voor elkaar te krijgen.

“Toen ik in de raad kwam, wist ik wel veel van duurzaamheid want ik had in die sector gewerkt. Ik dacht: ‘hoe kun je het een aantrekkelijk onderwerp maken dat veel mensen verbindt en wat ook iets realiseert?’ Heel veel milieudiscussies gaan over doelstellingen in 2050. Dan moet het allemaal klimaatneutraal zijn, maar daar word ik gewoon totaal niet warm van. Dus je moet veel meer bezig zijn met positieve dingen. Alle sectoren waar duurzaamheid een rol speelt zijn eigenlijk allemaal oude nutsdiensten, energie, maar ook op het gebied van afvalverwerking, riolering, drinkwater, al die dingen zijn geregeld in wetgeving waarvan de kern is bedacht tijdens de wederopbouw. Duurzaamheid moet eigenlijk een besparing zijn want je gaat minder energie gebruiken, dus het zou gewoon een business case moeten hebben. Maar heel vaak is dat niet zo. Dat komt soms gewoon door regels en door vastgeroeste systemen, niet doordat die technologie niet beschikbaar is. Als je aan de ene kant zegt dat er meer zonnepanelen moeten komen, maar aan de andere kant maak je regels die zeggen dat ze alleen op iemands eigen dak mogen liggen, met als gevolg dat ze bij ons in de stad met boven- en benedenburen nergens geplaatst kunnen worden, dan is dat heel raar. Die starre regelgeving staat nieuwe ontwikkelingen in de weg, dat is echt een taak van de politiek en dat wil ik veranderen. Ik zie daarvoor een hele belangrijke rol voor steden, niet voor centralistisch landelijk beleid.”

Deel 2 van mijn interview met Marijn verschijnt morgen. Hierin vertelt ze meer over haar portefeuille duurzaamheid en in hoeverre ze zichzelf een feminist noemt. Ook vertelt ze hoe de politiek haar agenda beheerst en wie haar heeft geïnspireerd.

Wil je meer weten over Politiek? De DertigersClub organiseert op woensdag 25 januari een college Politiek in de Tolhuistuin, Amsterdam. Voor kaarten klik op 'De geschiedenis van de Politiek' op onze homepage.

AGENDA

DONDERDAG 31-08-2017

SUMMER BREAK!

SUMMER BREAK! €1.00 | 20:00 - 00:00 | AMSTERDAM

Lieve Dertigers! Ontzettend bedankt voor een fantastisch eerste jaar van De DertigersClub! Wij hebben veel aan jullie support en feedback gehad en gaan komend jaar weer erg ons best doen! Tot in september:-)

DINSDAG 19-09-2017

LIEFDE - DE INVLOED VAN HERSENEN EN HORMONEN

LIEFDE - DE INVLOED VAN HERSENEN EN HORMONEN €14.50 | 20:00 - 22:15 | AMSTERDAM

Hormonen beïnvloeden onze hersenen en gedrag. Dat gebeurt soms op een radicale manier, bijvoorbeeld als we verliefd zijn of wanneer we kinderen krijgen, maar vaak is de beïnvloeding subtieler.

ZATERDAG 30-09-2017

BACK-TO-NATURE - MET 30'ERS HET BOS IN!

BACK-TO-NATURE - MET 30'ERS HET BOS IN! €85.00 | 15:00 - 00:00 | AMSTERDAM

Slapen in de buitenlucht en leer houthakken, knopen leggen, vuur maken en andere skills die je nodig hebt om te overleven in het bos!