OVERDENKINGEN VAN EEN DERTIGER - VERTROUWEN

Vertrouwen

“Als ze iets willen meenemen dan moeten ze dat lekker doen!” Aldus het statement van mijn vriendin A over open deuren en een eventuele inbraak in huis. Verbaasd keek ik haar aan. “Euh, wáát?” “Ja, echt dikke succes ermee! Daar ga ik toch niks tegen beginnen. En ik ga daar niet mijn hele leven voor op mijn tenen lopen, hoor.” Interessant. Ik weet dat A verre van uptight in het leven staat dus ergens kijk ik niet op van dit statement. Maar iemand zoiets hardop horen zeggen… het deed wat met me.
Zelf sta ik ook niet echt bekend als gespannen, maar wanneer het gaat om het sluiten van deuren, het anti-diefstal meedragen van mijn portemonnee en sleutels, mijn fiets op dubbel slot (áán een paaltje) zetten of het in de gaten houden van mijn bagage… dan ben ik ronduit mijn eigen Kevin Costner. (In de Bodyguard dus zeg maar, niet in Robin Hood.) Nou moet ik zeggen dat dit bij mij ook voortkomt uit iets anders. Want op zich, die twee euro op mijn spaarrekening: inderdaad, dikke succes ermee! (Beste Robin Hood ooit. Hier, allemaal vijf cent! Hoera!) Nee, mijn beschermdrang ontspruit wat dat betreft eerder uit mijn onvermoeibare luiheid. Ik vind het gewoonweg zo irritant veel gedoe als ik al mijn pasjes moet blokkeren, vervangen en opnieuw aanvragen, dat ik liever energie stop in het voorkomen.
En toch… toen het ging over die deuren open of dicht en A haar woorden zo onbezwaard de lucht in gooide, kwam er zoveel ruimte vrij. De dingen gewoon eens een beetje loslaten… pfoeh! Oh ja, dat kán dus gewoon! En gewoon eens een beetje vertrouwen…! Weten we nog wat dat is?? Vertrouwen op je eigen geluk en vertrouwen op het feit dat je gewoon iets kan oplossen als het misgaat. (Als mensen zoals ik zeggen dat ze “lui” zijn, ligt hier immers niet zelden aan ten grondslag dat ze gewoon niet weten hoe ze iets moeten aanpakken. Denk: scriptie. Loslaten is dus ook leren vertrouwen in je eigen oplossend vermogen.) Maar ook vertrouwen hebben in je medemens. We lijken met zijn allen immers steeds meer risico vermijdend te worden terwijl de praktijk daar vaak geen enkele aanleiding voor geeft. Zo heb ik bijvoorbeeld jaren in een café gewerkt. En ja, er lopen wel eens hufters weg zonder te betalen. Heel stom, heel triest. Maar juist de mensen die ik échte kansen heb gegeven om zonder te betalen weg te lopen, zijn altijd teruggekomen. Mensen die ik het vertrouwen gaf naar de pinautomaat drie straten verderop te lopen of met wie ik afsprak dat ze morgen mochten komen om te betalen… ze kwamen altijd terug. Of die keer dat ik een picknick aan het klaarzetten was voor een personeelsuitje. Samen met een collega was ik druk bezig alles op tijd voor elkaar te krijgen en tussendoor scheerden er steeds drie jongens van een jaar of twaalf met een voetbal om ons heen. Enorm irritant en zelfs een tikkeltje dreigend. We hadden al een paar keer gevraagd of ze wilden ophouden of verderop wilden gaan voetballen, maar het werkte allemaal maar half en mijn collega en ik werden er langzaam een beetje opgefokt van. Gezien ik opgefokte mensen hoogst oncharmant en ook nog eens bijzonder ineffectief vind, ging ik er eens even bij zitten. “Jongens, willen jullie misschien een cola?” vroeg ik. Ineens werden ze verlegen. “Oh. Ja, graag.” Ik vroeg of ze vakantie hadden. “Hij heeft al wel vakantie, maar ik volgende week pas!” zei de grootste. “Ja,” zei een ander. “Ik heb nu vakantie en hij volgende week!” Vervolgens dronken ze hun cola op, bedankten en liepen de straat uit. Aha! Zo kan het dus ook! Geef je medemens wat aandacht en vertrouwen et voilà. Blijkbaar willen schreeuwende jongens van twaalf net zo graag gezien worden als vrouwen van dertig plus. Je zou het verdomme toch bijna vergeten. En hier boven de rivieren lijken we sowieso al wat meer moeite te hebben met begrippen als vertrouwen en iemand het voordeel van de twijfel geven. Vrijwel alle Brabanders en Limburgers die ik ken, hanteren (onbewust) de leus: “Je bent leuk tot het tegendeel bewezen is!” Daar waar mensen uit Utrecht of Amsterdam toch eerder sceptisch staan te observeren. Je bent maximaal medium tot het tegendeel bewezen is. Laat maar eens zien of je wat te bieden hebt in mijn bestaan. Uiteraard chargeer ik, maar met een zachte g wordt de toon vaak wat positiever gezet. En met wederkerig effect! Dus laten we proberen iets meer los te laten en vertrouwen. Want om me heen zie ik nog steeds dat mensen elkaar toch vooral graag gelukkig maken. Dat de buurman op zijn dak is geklommen om de kat van de andere buurman te kalmeren. Dat A midden in de nacht stiekem bloembollen heeft geplant in tuinen waar niks groeit. Dat een vrouw die de Nederlandse taal niet goed spreekt, lachend achter me aanrent met de appels (en de tandenborstel!) die uit mijn fietstas zijn gevallen. Dat mijn showbizzvriend vrijwilligerswerk is gaan doen in een bejaardentehuis. En dat mijn nichtje van haar zakgeld ook een stickervel koopt voor haar zusje. Kortom: ik heb vertrouwen. Jij ook?

Eva Rijpert is schrijver en illustrator. Benieuwd naar meer werk?
Neem een kijkje op haar website: evarijpert.carbonmade.com
Of op Instagram: instagram.com/eva.rijpert.illustratie

AGENDA

DONDERDAG 31-08-2017

SUMMER BREAK!

SUMMER BREAK! €1.00 | 20:00 - 00:00 | AMSTERDAM

Lieve Dertigers! Ontzettend bedankt voor een fantastisch eerste jaar van De DertigersClub! Wij hebben veel aan jullie support en feedback gehad en gaan komend jaar weer erg ons best doen! Tot in september:-)

DINSDAG 19-09-2017

LIEFDE - DE INVLOED VAN HERSENEN EN HORMONEN

LIEFDE - DE INVLOED VAN HERSENEN EN HORMONEN €14.50 | 20:00 - 22:15 | AMSTERDAM

Hormonen beïnvloeden onze hersenen en gedrag. Dat gebeurt soms op een radicale manier, bijvoorbeeld als we verliefd zijn of wanneer we kinderen krijgen, maar vaak is de beïnvloeding subtieler.

ZATERDAG 30-09-2017

BACK-TO-NATURE - MET 30'ERS HET BOS IN!

BACK-TO-NATURE - MET 30'ERS HET BOS IN! €85.00 | 15:00 - 00:00 | AMSTERDAM

Slapen in de buitenlucht en leer houthakken, knopen leggen, vuur maken en andere skills die je nodig hebt om te overleven in het bos!